Structural
Contingencies

Territories of imagination II |
MA2

2019 – 2020

Wanneer de prehistorische hut een microkosmos vormde vanuit een begrijpen van de macrokosmos, wat betekent dit in onze huidige tijd?

Het nulpunt voor ons onderzoek vraagt een kritische bewustwording van het fenomeen Moderniteit. De structuur en ruimtelijkheid geeft hierbij de vrijheid maar evenzeer de parameters voor een ontologische benadering.

We onderzoeken bestaande exemplarische gebouwen die bovenvermelde kwaliteiten in zich dragen. De domus aurea, een opslagkamer met 544 kolommen, El Caracol, een hall in Apadana, paleizen in Shapur, een citadel in Chan Chan,… maar ook fictie, … vormen een aanleiding tot het formuleren van een eigen programma voor een relatief klein gebouw. De student zoekt naar methodes van het representeren van de mysterieuze gevonden componenten.

Van hieruit expliciteren we het ontwerpproces als het oeroude bruikbaar en vooral grijpbaar maken van onze omgeving, de wereld. We oefenen onze waarnemingscapaciteiten in dialoog met onze verbeelding. Dit betekent dat we vorm en maat geven vanuit onze capaciteit te begrijpen en te zien in dialoog met het formuleren van ideeën. Door de limieten van onze verbeelding op te zoeken vinden we nieuwe ontwerpcriteria en bijpassende mechanismen om de vaak verloren mysterieuze elementen in architectuur expliciet te activeren. Het is tevens een zoektocht naar een adere betekenis van context zodat het de student uitdaagt en voorbereidt een eigen stelling in te nemen naar zijn afstuderen.

 

Teachers:

Steven Schenk
Caroline Voet

 

Students:

Marie Moens
Kenzo Wageman
Stef Maes
Joris Capiau
Lorraine Iweins
Eva Vossaert
Flore Wauters
Briek Haemerlinck
Jasper Criel
Joke Oelbrandt
Florence Desmedt
Hendrik Philips
Bert Van Wijnendaele
Suzan Vercaempst
Sil Vintioen,
Sarah Pieters
Marie Nevejan
Gert-Jan Claus